Kinderwens

Vanaf kinds af aan wist ik het: ik MOET moeder worden! Vijf jaar geleden dacht ik dat het zover was. Mijn toenmalige partner en ik stopten met de (prik)pil. Ik was het gelukkigste meisje van de wereld. Het liep anders, relatie ging over, we kregen geen kindje en mijn wereld stortte in. Een vriendin beviel een jaar later op de dag dat mijn relatie over was gegaan en ik zag het als een teken. Dit was mijn surrogaatdochter en ze was perfect (is ze trouwens nog steeds). Mede dankzij haar heb ik kunnen accepteren dat het blijkbaar mijn tijd nog niet was, niet met die persoon, maar dat heeft lang geduurd.

Op 4 februari 2014 heb ik het geluk dat de man waarmee ik samenwoon mij begrijpt, aanvoelt, ontzettend lief, grappig en zorgzaam is en… niet te vergeten net zo graag zijn toekomst met mij wil delen als ik mijn toekomst met hem. Hij is er klaar voor. Ik durf niet te enthousiast te zijn, ben ik wel, maar als te dood dat er iets gebeurd waardoor het hele feest niet door zou gaan. Op 8 maart, 2 dagen overtijd, heb ik de test gedaan en ik was zwanger!! Helemaal in shock, meteen de 1e maand raak, dat hadden we niet verwacht. Ik voelde me helemaal niet goed, bleef maar janken, mijn borsten barsten uit elkaar, nog steeds had ik het gevoel dat ik ongesteld moest worden. Ik had altijd gedacht dat je je echt zwanger zou voelen. Ik voelde niets, alleen ellende, pijntjes en een kuthumeur. Waarom voel ik niet meteen een band met het kind wat in mijn buik groeit? Het stoppen met roken werd daardoor ook echt niet makkelijker, maar ik moest, we zouden een kind gaan krijgen. Veel dingen hadden we van te voren al besproken of opgezocht, maar ik ging toch als een gek van alles researchen. Ik startte een maandclub op een zwangerschapsforum voor alle meiden die er achter zouden gaan komen dat ze November 2014 moeder zouden worden. Ik maakte een draaiboek met dingen die geregeld, gekocht of nog nagevraagd moesten worden. Ik regelde dat de moeders voor moeders muts langs zou komen. En ineens met 6 weken zwanger, kreeg ik bloed verlies. Kut! Snel naar een echopraktijk in Amsterdam. Dat voelde raar, zit je ineens tussen allemaal zwangere dames.. Tijdens de echo zagen ze dat alles er goed uitzag en dat ik geen miskraam had dus we konden opgelucht naar huis. De volgende dag vertelde ik alles aan mijn beste vriendin en ineens werd het echt. Ik zou moeder gaan worden!

Hoe meer tijd eroverheen ging, hoe meer echo’s ik kreeg en hoe meer ik ging geloven dat het echt zou gaan gebeuren. Ik kreeg een buikje. Eerst vond ik het vreselijk, mijn werkkleding zat te strak, ik wist niet meer wat ik aanmoest en het leek niet op een zwangere buik, het leek op een vetrol door teveel snoepen. Twee dagen voor ik 12 weken zwanger was vierde ik mijn 27e verjaardag en had ik een eettafel vol babycadeautjes. De ochtend na mijn verjaardag, precies 12 weken zwanger had ik bloedverlies en veranderde alles. We kwamen erachter dat ons zoontje was overleden, en na een reeks van ziekenhuisbezoeken wisten we dat het kwam door triplodie (alle chromosomen had hij 3x ipv 2x). Ik voelde me schuldig, al had ik hier niets aan kunnen doen, boos, verdrietig, teleurgesteld. R. heeft alle babyspullen in vuilniszakken op zolder gezet, zodat we daar niet meer naar hoeven te kijken. Ik heb de echo’s in een envelop in mijn nachtkastje. Op 9 mei hebben we ons kindje begraven. Ik vind het erg fijn om op dinsdag naar de begraafplaats te gaan, maar de echo’s of babyspullen wil ik nog niet zien.

Op 7 juli kregen we eindelijk groen licht van de dokter dat we weer zwanger mochten worden. Omdat de volgende zwangerschap sowieso tot 20 weken onder begeleiding gaat van de gynaecoloog en de internist, omdat er blijkbaar ook een schildklier probleempje bij kwam kijken wil ik dit allemaal bijhouden in mijn blog. Wat ik nu weet en eerst niet wist is dat alles in een snelvaart gaat, zoveel veranderingen en zoveel emoties kort op elkaar. Nu net voor de rollercoaster gaat beginnen is dus een mooie tijd om te beginnen met bloggen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.