Nog vijf te gaan

Vorige week heb ik gelukkig in 1x mijn theorie examen gehaald, daar maakte ik me in eerste instantie het meeste zorgen om. Ik ben totaal geen studiebol, ik vergeet alles vrijwel direct weer, maar het is gelukt. Nog een maandje en dan moet ik afrijden. Al die tijd dacht ik dat het afrijden helemaal goed zou komen, maar ik ga me nu steeds meer zorgen maken. Twee lessen geleden maakte ik er een zooitje van. Zowel mijn lieve vriendje als lieve vriendinnetje zeiden dat dat kan gebeuren, 1 rotles en huppekee volgende keer gaat alles weer goed. Vandaag begon les 1 van de laatste 5….. en het was alles behalve goed. 

Planning:

  1. Donderdag 11 september 09.30-11.30
  2. Dinsdag 23 september 13.00-15.00
  3. Maandag 6 oktober 16.00-18.00
  4. Vrijdag 10 oktober 08.00-10.00
  5. Maandag 13 oktober 16.00-17.30

En dan 15 oktober praktijkexamen met 1 uur rijles vooraf.

Ik heb het advies gekregen om er niet teveel mee bezig te zijn. Bedenk me terwijl ik dit typ, dat ik hetzelfde advies heb gehad over het zwanger worden. Makkelijker gezegd, dan gedaan! Ik weet dat het waar is, maar betreft mijn laatste lessen; ik krijg om de haverklap mailtjes van de rijlesplanner met wijzigingen, toegevoegde afspraken, geannuleerde afspraken. Als je dan telkens het (bovenstaande) lijstje ziet, inclusief de nummertjes ervoor begin je toch steeds zenuwachtiger te worden.

Vandaag zat ik helemaal klaar voor de start om 9 uur en niet veel later kreeg ik een telefoontje dat mijn instructeur nog uit Enkhuizen moest komen, dus dat hij waarschijnlijk pas om 9.45 uur bij me zou zijn. Balen, maar doordat ik afgelopen week veel gesprekken heb gehad over mijn rare gebreken probeerde ik het los te laten, just go with the flow. Toen hij er was merkte ik zijn frustratie over zijn vorige leerling. Flinke frustratie. Dus ik zei meteen maar: ‘Als ik onaardig tegen je doe, is het niet persoonlijk, het is de schuld van m’n hormonen’. Waarop hij antwoorde: ‘Als ik onaardig tegen jou doe, dan is het ook niet persoonlijk en is het de schuld van de vorige leerling’. We konden er allebei om lachen en ik dacht dat het een goed begin van de les was.

Afgelopen dagen waren een hormoonrollercoaster. Maandag was een en al ellende, veel huilen, veel hoofdpijn. Dinsdag was ik raar genoeg het zonnetje in huis, helemaal niets aan de hand, zelfs een stuk vrolijker dan normaal, wel ’s avonds weer hoofdpijn. Gister weer de hele dag niet in mijn hum, hangerig, veel pijn in m’n onderrug, rommelend gevoel in m’n buik. Morgen moet ik ongesteld worden, dus helaas ben ik er dit keer vrijwel zeker van dat ik NIET zwanger ben.

Vandaag ben ik niet zo zeer chagrijnig, maar ben chaotisch en kan me niet goed concentreren. Als eerste reden we naar het CBR in Hoorn, we zouden een proefexamen gaan doen. De eerste paar wegen waar ik op reed gingen prima, was me erg bewust van de snelheid, binnen/buiten/schouder, genoeg afstand, op tijd m’n knipperlicht aan. En geen idee waarom maar ineens ging ik domme dingen doen. Ik moest een omkeeropdracht doen en kwam niet goed uit, de 2e keer gelukkig wel. Daarna ging ik bij een kruispunt in het midden van het fietspad stil staan, had heel dat stomme fietspad niet gezien. Vervolgens moest ik stoppen bij een stoplicht. Ik kwam aanrijden in m’n 2e versnelling, gaf gas, wilde naar de 3e versnelling, maar zette em per ongeluk in m’n 1e versnelling. Auto remt natuurlijk ineens heel erg af, maar dacht moet snel doorrijden, snel in zijn 2e versnelling weer en toen ging de auto haperen. Dus weer naar 1e versnelling, het stoplicht naast me was precies halverwege de auto en ik zag em op oranje springen dus dacht ik rem wel gewoon. M’n instructeur zei niets. Ik een stukje achteruit, zodat ik weer achter de streep bij hetzelfde stoplicht stond te wachten, gelukkig geen auto’s achter me. Tot 2x toe bij de parkeeropdracht sloot ik de auto helemaal af, vraag me niet waarom. Eerst bij het achteruit file parkeren, waar ik de 1e keer niet goed uitkwam omdat ik de trucjes die hij me had geleerd door elkaar haalde. Daarna ergens anders in een parkeervak parkeren, stond niet precies in het midden van het vak, maar het was gelukkig goed genoeg. Turborotonde en snelweg gingen gelukkig wel goed, maar dat kwam waarschijnlijk omdat er geen kip op de weg was. Na iets meer dan een uur rijden zei mijn instructeur: ‘Deze les moeten we maar gauw vergeten’.

Mijn eerstvolgende les is bij een vrouw die ik alleen even op de cursusdag heb gezien. Ik heb gehoord dat ze een beetje kil is, dus ik kijk er niet echt naar uit. Ik hoop alleen wel dat ik dan beter rijd dan vandaag.. 😦

parkeren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.