6 weken zwanger

Wat een week… Veel gedoe, veel emoties, veel gesprekken en vooral veel pijn! Een spook uit het verleden kwam weer opduiken, ik dacht dat ik ga ik meteen wel even fixen, maar helaas liep dat minder soepel dan verwacht. Mijn oudste zusje die hier logeert, wat bijna niet doorging omdat ik er van overtuigd was dat ik een miskraam kreeg. Gelukkig was dat niet het geval, ik ben nog niet helemaal gerustgesteld, maar kleine frummel zit er nog steeds in.. Dit is een taaie kleine rakker!! 

2014-10-21 16.55.28Dinsdag kwam de Moeders voor Moeders consulente langs, ze herkende me nog van de eerste keer in maart dat ze hier was. Al meer dan 80 jaar bestaat Moeders voor Moeders, het is erg belangrijk dat vrouwen hier aan mee blijven doen omdat 1 op de 6 stellen problemen heeft bij het zwanger worden. Ik ben blij dat ik op deze manier mijn steentje kan bijdragen en besef me daardoor wat een mazzel wij hebben dat wij wel ‘gewoon’ zwanger kunnen worden. Je kan van de 6e week tot de 16e week meedoen, in deze periode bevat je urine het meeste hCG-hormoon wat ze gebruiken voor het maken van geneesmiddelen voor vruchtbaarheidsbehandelingen. Op het moment dat ze er was, was ik pas 5w3d zwanger, maar mijn hCG was al erg hoog dus ik mocht al beginnen met inzamelen. Misschien gek om trots te zijn op veel hCG hormoon in je urine, maar ik was het wel! Ik kreeg weer een heerlijk zachte wikkeldeken, een zwanger tijdschrift en de test in een doosje. Op 31 december is mijn laatste ophaaldag, mooie einddatum.

We gingen die dag vroeg naar bed omdat Roy de volgende dag brandweertraining had. In bed kreeg ik een bericht van mijn oma, waar ik al 5 jaar geen contact mee had. Of ik nog wel eens aan haar dacht, dat ze altijd voor me klaarstond, er altijd voor me was en als ik nog eens contact zou willen dan moest ik maar eens uitleg vragen aan mijn stiefmoeder. Ik was meteen helemaal van slag. De reden dat ik al 5 jaar geen contact met haar heb is omdat ze onterecht mijn stiefmoeder de schuld heeft gegeven en tegen me heeft gelogen. Roy en ik hebben er (te) lang in bed over gepraat, en ik besloot de volgende dag een bericht terug te sturen.

De volgende dag ging ik er voor zitten, maar ik raakte steeds meer overstuur. Huilen, mijn hart ging als een bezetene tekeer, mijn handen waren heel erg aan het shaken, ik moest stoppen want dit is niet goed. Ik ben me klaar gaan maken om naar de fysio te gaan. Toen ik klaar was en mijn fiets spin-vrij had gemaakt zag ik dat beide banden leeg waren, wat een top dag! Bij de fysio ben ik al mijn frustratie gaan afreageren op het fitnessapparatuur en het lukte. Lichamelijk bekaf, maar in mijn hoofd een stuk rustiger. Daarna door naar de supermarkt, ik ga gezond koken, dat maakt de dag misschien een stukje beter! Het was leuk bedacht.. Ik haalde broccoli en zalmfilet die ik in de oven ging doen. Eenmaal thuis heb ik het bericht voor mijn oma nogmaals gelezen en daarna verstuurd.

Toen Roy uit zijn werk kwam was ook het eten klaar, terwijl ik aan het opscheppen was hoorde ik een vaag geluid. Het was onze kat Mac die een roodborstje had meegenomen. We hebben het arme beest in het tuinhuisje gelegd in de hoop dat ze straks nog zou leven. Doordat we met het vogeltje bezig waren kon onze kat Medy in alle rust de zalm van mijn bord eten. Het werd me teveel en ik begon te janken, deze gezonde maaltijd was goed bedoeld en nu verneuken de katten het!! Na het eten was het roodborstje weer rechtop gaan staan. Ik kon haar pakken en dan sprong zij rustig uit mijn hand, so far so good! Ik heb een schoenendoos gepakt, Roy een bakje water en stukjes brood en we hebben haar lekker warm in de badkamer bij de verwarming gezet. Later heb ik birdie incl nieuwe woning op de wc beneden gezet zodat Roy kon douchen, en ons kleine vriendje deed het steeds beter. Ze vloog stukjes en d’r oog was ook weer een beetje bijgetrokken. We besloten om haar vrij te laten. Ze vloog weg, zo’n 2 meter.. Helaas werd ze direct gegrepen door dezelfde kat, Mac! Arm roodborstje! Snel met snoepjes rammelen in de hoop dat Mac naar binnen zou komen en we haar voor de 2e keer uit dezelfde bek konden redden. Mac rende door het huis en liet een spoor met veren achter. Roy was er klaar mee en zei dat dit de natuur was, maar ik vond het zielig en begon weer te huilen. Ondanks ze niet meer kon staan toen ze eindelijk uit Mac z’n bek was, heb ik haar toch weer in de schoenendoos gedaan. 2014-10-23 11.56.48We hebben haar de hele nacht in de wc gehouden, in de hoop dat ze meer zou aansterken. De foto hiernaast is hoe ik haar aantrof de volgende ochtend, lekker in haar privé zwembad! We lieten haar los en ze vloog weg, eerst tegen het raam van het tuinhuisje, arm beest, daarna naar de andere kant in de heg. Ik had haar graag willen houden, maar helaas.. Be free little birdie!

De woensdagavond had ik erg last gehad van zeurende buikpijn. Roy en ik hebben rustig zitten praten en de buikpijn ging gelukkig weer weg. Ik moet me minder druk maken om dingen, want dit kan niet goed zijn voor de kleine frummel. Toen we donderdagmiddag nog even boodschappen zouden doen voordat Demi hier zou komen logeren ging het ineens mis. Alles ging goed tot het moment van de boodschappen inpakken, hele erge steken in mijn buik. Omdat mijn bui door de pijn zo snel omsloeg had Roy misschien niet door dat het menens was, hij zei dat ik maar in de auto moest wachten wat ik deed. In de auto werd de pijn erger. Het was een soort buikkramp met scherpe steek, daarna ebt het weer weg en een minuut of 2 later begon het weer opnieuw. Toen we voor de deur stonden zei Roy dat we door zouden rijden naar het ziekenhuis, maar ik wilde eerst naar de wc om te kijken of ik bloedverlies had. Op de wc zag ik gelukkig niet waar ik zo bang voor was, toch belde ik in paniek mijn moeder op. Wat moet ik doen?! Ze zei dat ik de gynaecoloog moest bellen en dat deed ik. De assistente zei dat het meerdere dingen kon betekenen: het kon een miskraam zijn/worden, het kon ook een buitenbaarmoederlijke zwangerschap zijn. Ik zei tegen haar dat ik had gehoopt dat ze zou zeggen dat dit bij deze fase van de zwangerschap hoort, daarna zei ze dat het inderdaad ook zou kunnen dat het de innesteling was die gepaard kon gaan met pijn. Nu achteraf geloof ik het laatste in ieder geval niet meer, zoveel pijn is echt niet gezond. Als dit de avond en nacht aan zou houden moest ik de huisartsenpost bellen of via de 1e hulp binnenkomen, maar als het een miskraam was konden ze niets voor me doen. Ik vroeg of ik iets in mocht nemen tegen de pijn, maar ze zei dat ik dat beter niet kon doen ivm de mini baby. Ik ben daarna op bed gaan liggen, de pijn kwam sneller achter elkaar, denk dat er nog maar 30 seconden tussenzat voor de nieuwe ‘kramp’ kwam. Op zo’n moment wist ik me echt geen houding te geven, tussen de krampen in kon ik wel normaal adem halen en had ik zo goed als geen pijn, heel vaag. Roy bleef gelukkig rustig, maar ik was doodsbang. Na ongeveer een uur werd het weer minder, maar met pijn in mijn hart hadden we Demi afgebeld, ik kon ook met grotere pauzes tussen de krampen niet in de bus zitten. Toen de pijn helemaal verdwenen was begon ik te twijfelen, wat nou als de pijn wegblijft, dan zit ik hier straks alleen. Roy gaat uiteten met collega’s en ik had hier dan gezellig met mijn zusje kunnen zitten. Uiteindelijk heb ik gevraagd of mijn zusje een uur later met de trein kon komen en de busrit terug is gelukkig pijnloos verlopen. Toen ik met zusterlief thuis kwam, lag helaas wel hetzelfde roodborstje dood op de grond voor de tafel…

Ik ben nog niet gerustgesteld betreft de baby, ik ben bang voor de echo van woensdag. Aan de ene kant kijk ik zo uit naar een scherm met een mini mensje, ons mini mensje en een klein kloppend hartje. Maar de gedachte dat het ook weer helemaal foute boel kan zijn vind ik doodeng.

2014-10-25 14.00.26

6 weken zwanger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.