Op de helft: 20 weken zwanger!

Het mooiste gevoel van de wereld, je kindje die reageert als je op je buik klopt. Eerst waren het zachte “plopjes”, maar je merkt/of eigenlijk ik merk dat hij al snel groter en sterker wordt. Het is bijna de hele dag door feest: schopjes, draaitjes of gewoon een beetje rommelen, ik weet niet wat hij dan precies doet. Ik kan er nu echt van genieten, lekker liggen met mijn handen op mijn buik en voelen wat mijn kleintje allemaal doet. En nog mooier, als hij even stil is reageert hij op mijn getik. Ik weet niet of het tussen mijn oren zit of misschien toeval is of dat hij echt al op me kan reageren, maar ik vind het fantastisch! Van de week werd ik ’s nachts wakker omdat hij, waarschijnlijk met zijn ruggetje/schouders in het midden onderin in mijn buik, hard drukte. Ik durfde niet te hard te voelen, omdat ik bang ben dat ik hem per ongeluk pijn doe, maar het was zo bizar en mooi tegelijk. Ondanks ik pas op de helft ben en nog langggg kan genieten van het gevoel in mijn buik, weet ik nu al dat ik dat echt ga missen als hij eenmaal geboren is. 

Zaterdag heeft Roy een behangafstomer gehuurd bij de Bo-rent. Toen hij gezellig boodschapjes ging halen met z’n mams, ben ik vast behang gaan trekken. De bovenste laag behang ging er erg makkelijk vanaf. Eronder zat alleen geel behang met een beertjes rand wat er niet vanaf ging.

Zondag dus samen aan de slag met de behangafstomer. Ik dacht dat doen we even snel, maar wat een werk! We waren kapot toen we alleen 1 rechte muur hadden gedaan. Met wat pauzes tussendoor hebben we toch in 1 dag alles eraf kunnen halen. ’s Avonds waren we gebroken, Roy was ziek aan het worden en mijn bekken deden mega pijn, maar we waren trots op ons harde werk. De muren zijn alleen niet echt best, dus daar gaat wat extra werk/tijd/geld inzitten.

IMG-20150124-WA0009 IMG-20150125-WA0014 IMG-20150125-WA0010

Dinsdag moest ik voor het eerst naar de verloskundige voor mijn intake. In de vorige zwangerschap hadden we dit natuurlijk allemaal al veel eerder gehad, we kregen een leuk koffertje met folders en goodies en het waren leuke meiden die er werken, waarvan 1 me telkens ‘vrouw’ noemde. Ik dacht niet dat er veel veranderd zou zijn in de tussentijd dus ik had er zin in. Eerst werd ik door de vrouw die achter de balie zit (en tevens lactatiekundige is) geroepen. Van haar kregen we inderdaad weer een koffertje met een hoop folders en een paar monstertjes erin. Het koffertje zelf was nu van Woezel en Pip, erg leuk. Vorige keer zaten er alleen wel meer dingetjes in, een ienieminie new born luiertje, een potje 1e baby hapje etc. Ze ging mijn bloeddruk opmeten en 1 van de nieuwe regeltjes sinds 1 januari is dat het bij de 1e keer aan beide armen moet worden gedaan. Na de bloeddruk mocht ik op de weegschaal. Was erg benieuwd, want onze weegschaal is al een tijdje batterijloos. Ik was nu 60,5 (dat is exclusief de kilo die voor kleding/schoenen wordt gerekend). Ik ben dus 5 kilo aangekomen, dacht dat dat best wel veel was, maar ze zei dat dat heel normaal was voor deze termijn. Daarna nog wat vraagjes: of we al kraamzorg hebben uitgezocht (gedaan), of we weten hoe het werkt om je kind te erkennen (gedaan), of we wisten waar we het kraampakket konden bestellen (gedaan), of ik er over na heb gedacht of ik borstvoeding wil geven (gedaan en wil ik) etc.

2015-01-27 17.49.45 2015-01-27 17.50.09

Winnie, een van de verloskundigen, riep me daarna haar kamer in voor het medische gedeelte. Zij was ook degene waar we de vorige zwangerschap een intake hadden en degene die me telkens ‘vrouw’ noemde. Ondanks ik dat laatste nog steeds een beetje raar vind, is het echt een hele leuke meid en zou ik er geen problemen mee hebben als zij de dienstdoende verloskundige is als ik ga bevallen. Net als vorige keer gingen we de hele medische vragenlijst weer doornemen, we bleven hangen bij de vraag of ik wel eens geopereerd was. Ja, dat was ik toen ik 12 was, aan mijn rug, een scoliose. Ik had van iemand begrepen dat je met bepaalde rugproblemen niet altijd een ruggenprik mag, wat ik haar vroeg en ze zei dat dat een hele goeie is. De bedoeling is dat alles goed gaat en ik thuis beval. Maar mocht er problemen zijn en ik in het ergste geval een keizersnee nodig hebben, dan doen ze dat ook met een ruggenprik. Dan ben je tenminste gewoon wakker als je kind ter wereld komt en niet dat je slaperig uit narcose komt en ineens een kind bij je wordt neergelegd. Ze ging het in het teamoverleg aan de anesthesist vragen en zou hier de volgende keer op terug komen. Ik ben benieuwd, niet dat ik er vanuit ga dat het nodig is, maar toch wel prettig om te weten of het kan mocht het wel nodig zijn. Daarna kwamen de vragen over ons vorige kindje, hoe het is verlopen, wat er is gebeurd toen we werden overgedragen aan de gynaecoloog en hoe de bevalling is gegaan. Ik begon vrij rustig te vertellen, heb het inmiddels nu al zo vaak verteld, maar ineens kwamen daar de tranen weer. Ze vroeg of we hem een naam hebben gegeven en of we hem hebben begraven. Ookal ga ik zo goed als niet meer naar het grafje toe, ik ben toch erg blij dat we dat toentertijd hebben gedaan. Ik kan nu nog naar hem toe, hij ligt op 5 minuten loopafstand. Ze vroeg of we verder nog vragen hadden. Ik had er eentje.. Aangezien onze kleine man zeer beweeglijk is, moet ik dan rekenen op een klein ADHD-ertje als hij geboren is? Nee, helemaal niet. Er is wetenschappelijk onderzoek naar gedaan en een rustig baby’tje in de buik, kan een hele drukke baby zijn na geboorte en andersom kan dus ook. Wat het wel verteld als een baby zo beweeglijk is in de buik is dat het genoeg zuurstof/voeding/energie heeft en dat hij het dus goed naar zijn zin heeft. Daarna ging ze aan mijn buik voelen en luisteren naar zijn hartje, ze hoorde hem tegen de doppler aanschoppen hihi. Told you! 😀 Ze zei dat we een voorbeeldzwangerschap hebben. Jippie! Misschien zegt ze dat tegen iedereen, maar ik was mega trots op onze kleine man! Op 24 Februari is de volgende afspraak. Daarna zijn de controles iedere 3 weken, vanaf 30 weken elke 2 weken en vanaf 36 weken elke week.

❤ Woensdag 28 januari 2014 ❤
We zijn precies 2 jaar samen! Roy is behoorlijk verkouden/grieperig, dus ligt met snotdoeken op de bank. Geen romantisch uitje voor ons dit jubileum helaas, maar toch mooi om vandaag even stil te staan bij wat er afgelopen 2 jaar allemaal is gebeurd. Tijd is voorbij gevlogen!

2 jaar samen
En dan de vrijdag.. de magische 20 weken! De eerste helft zit erop.. Wat een mijlpaal weer! Deze mooie dag heb ik in Gouda doorgebracht. Ik was al zolang niet meer in het stadje geweest, dus ging ik lekker winkelen. Heb schattige kleertjes voor onze kleine man gekocht en super stoere schoentjes. Na het shoppen heerlijk gegeten bij mijn bestie en Alex, tapas!

2015-01-30 23.10.28 2015-01-30 23.13.13 2015-01-30 23.15.23

20 weken zwanger

20 weken zwanger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.