27 weken zwanger

Vandaag is de laatste week van het tweede trimester ingegaan. Ze zeggen dat het tweede trimester het prettigst is en dat je daar het meeste geniet. Ik doe het gewoon weer lekker op mijn eigen manier. We hebben nu de meeste drukte gehad : project babykamer is zo goed als afgerond. Over 10 dagen is onze trouwdag (of eigenlijk geregistreerd partnerschapsdag), maar daar is bijna alles al voor geregeld en daarna ga ik lekker genieten. Uiteraard moeten we nog wel wat dingetjes regelen zoals bijvoorbeeld de geboortekaartjes, maar ik ben van plan om dat allemaal lekker op mijn gemakkie te doen! 

Zaterdag had de peettante van onze zoon haar geslachtsecho en uiteraard zat ik vol spanning te wachten naast mijn telefoon. Toen ik opnam zeiden papa en mama in koor : “Wij krijgen…… een zoon!!!!” Het maakt natuurlijk niet uit, zolang ook hun kindje maar gezond is, maar ik vind het stiekem toch wel heel erg leuk dat we allebei een zoon krijgen die maar een week of 10 qua leeftijd verschillen. Ik hoop heel erg dat onze jongens net zo’n mooie vriendschap krijgen als dat wij hebben.

Maar uiteraard moet er na mooi nieuws met een paar gelukstraantjes ook weer gewerkt worden! Omdat we met tape her en der de verf van de muren en de balken af hadden getrokken, moest alles met een fijn penseeltje worden bijgewerkt. Wat een rotklus! Als je eenmaal bezig bent zie je overal plekjes die nog even aangepunt moet worden of lijntjes die nog ietsje strakker kunnen. De radiator moest ook nog geverfd worden. Je denkt van te voren dat dat zo gepiept is, maar helaas ook weer zo’n rotklus. Het is een hele dunne verf wat continu druipers geeft en je kan nergens makkelijk bij.

Maandag op handjes en knietjes door de babykamer om alle verf- en stucrestanten van de vloer en plinten te krabben, op te zuigen, natte doek er overheen en weer opnieuw. 2015-03-16 16.30.18Toen Roy uit zijn werk kwam was ik net bezig om alles nog een keer te dweilen, wat perfect timing was want niet veel later kwam oompie Glenn om ons te helpen met de babymeubels halen. Eindelijk is het zover, ik heb zo uitgekeken naar dit moment!!! Als eerste het onderste deel van de kledingkast naar boven, dat ging goed. Daarna de commode, dat ging niet goed. Toen ze halverwege de trap waren konden ze de draai niet meer maken. Ik zag beschadiging 1 en kreeg een heel nerveus gevoel. Ze moesten weer naar beneden met de kast. We hadden 2 opties: of de commode en bovendeel van de kledingkast via het balkon naar boven krijgen of alles uit elkaar krijgen. Nadat we ook beschadiging 2 zagen, dit keer op de kledingkast, had uit elkaar halen niet mijn voorkeur. De meubels zijn allemaal geverfd in 1 geheel, dus dat zou overal openscheuren. Maar de mannen het zware werk via het balkon laten doen vond ik ook doodeng. Toen ik een babykamer in de woonkamer zag heb ik me even terug getrokken in het tuinhuisje. Niet heel goed voor mijn stresslevel. De mannen besloten om het toch via het balkon te doen met een gammele ladder en touwen. Gelukkig is iedereen er zonder kleerscheuren vanaf gekomen en konden de meubels op hun plek in de kamer.

Maandag 16 maart, heb ik ook voor het eerst gevoeld dat onze kleine man de hik had. Ik zat op de bank en voelde een zacht ritmisch tikje. Roy kon alleen zijn schopjes tussendoor voelen, de kleine druktemaker gaat natuurlijk niet even stil liggen om ons van dit mooie 1e hikmoment te laten genieten. Ik maakte een geluidje op het moment dat ik een hikje voelde zodat Roy het toch een beetje meekreeg. Het was na een paar minuten alweer weg, ben benieuwd wanneer ik het weer voel.

Dinsdag kwam mijn schoonmams me halen om naar de salon van Tess te gaan voor mijn proefkapsel. Ik vind het altijd al heerlijk als er aan m’n haar gefrunnikt wordt, maar dit was helemaal geweldig. Eerst kreeg ik allemaal prinsessenkrullen, wat ik ook al heel mooi vond. Daarna heeft ze 2 verschillende kapsels gemaakt waar ik uit kan kiezen voor 30 maart. Ik vond ze alle 2 erg mooi, dus op dat moment kiezen kon ik nog niet. Inmiddels heb ik door de foto’s 1000 keer bekijken, inschatten wat mijn future hubby het mooist vind en bespreken met mijn getuige de keuze gemaakt. Maar dat blijft natuurlijk ook nog 10 dagen een verrassing!

Toen ik thuis kwam ben ik de meubels in de babykamer gaan schoonmaken en kon ik eindelijk de vele cadeautjes/kledingsetjes uitpakken en op hun plekje leggen. Alles moet nog gewassen worden, maar ik wilde het gewoon al graag inrichten. Ik ben zo blij met ons mooie kamertje. Er moet nog een lamp en gordijntje opgehangen worden, maar dat kan later allemaal. Op 18 april wordt de muurschildering gemaakt, dus dat maakt het kamertje nog mooier. Heb er zin in! Toen papa Roy ’s avonds het muziekmobiel boven het ledikantje aanzette moest ik toch stiekem wel weer een beetje huilen, van geluk uiteraard!! Niet dat ik nog in de ontkenningsfase zat ofzo, maar dat maakt het toch allemaal weer een stukje meer echt.

2015-03-20 16.31.542015-03-20 16.35.542015-03-20 16.32.32

2015-03-20 16.35.282015-03-20 16.34.342015-03-17 19.43.31

Woensdag, de 18e, ging Tante Dino trouwen met haar Dave. Voor ons een mooie kans om te kijken hoe zo’n ceremonie nou eigenlijk gaat. Het bruidspaar kwam bij de grote kerk in Alkmaar aan in een limousine met hun kinderen, haar moeder en mijn moeder (die haar getuige was). Toen het gospelkoor begon te zingen mochten we naar onze plaatsen en na een paar nummers kwam het bruidspaar aan. Traantjes begonnen meteen te prikken. Zo mooi, zij in haar mooie jurk, hij in zijn mooie pak. Ze hadden een erg grappige BABS (buitengewoon ambtenaar burgerlijke stand) die tussendoor een hoop grapjes maakte waardoor het geen saaie bedoeling werd. Na het ja-woord, de zoen en het tekenen werden we 50 meter verder (in de kerk) opgewacht met een glaasje champagne. Voor mij werd het een glaasje jus d’orange, ook feestelijk. 😉 Een uurtje of 10/half 11 zijn we naar huis gegaan. Einde van de dag is de bandenpijn echt niet prettig meer, dus hoe mooi het ook was, ik was blij dat we naar huis gingen.

Donderdag hadden we om 4 uur een afspraak bij de echopraktijk 3d4u in Zwaag. De laatste keer dat we ons kindje hebben gezien was met de 20 weken echo die we met 18,5 week kregen, dus we keken er erg naar uit! Onze kleine, inmiddels al best grote, man lag de hele tijd lekker met de navelstreng te knuffelen met zijn armpjes omhoog. De vrouw die de echo maakte zei al snel dat onze zoon mijn lippen had, wat mij erg trots maakte. Ik zie het zelf niet, maar ik hoop dat zij en de mensen die het daarna ook zagen op de foto’s gelijk hebben. Uiteraard ben ik net zo trots als hij helemaal op papa lijkt, maar ik zou het toch ook wel erg leuk vinden als hij iets van mij heeft.

BABY SCHEERS_18 BABY SCHEERS_30 BABY SCHEERS_8 BABY SCHEERS_7

2015-03-20 10.32.55Vandaag nadat ik bij de fysiotherapeut was geweest meteen doorgereden naar Volendam. Ik moest nog een cadeautje halen voor kleine Matthijs die ik morgen voor het eerst ga bewonderen en bij de kruidvat pampers met 50% korting! Voor degene met een kruidvat voordeelkaart: je hebt nog een paar uur om de actie te activeren en dan kan je tot 27 maart de luiers ophalen. Ik heb maar meteen 4 pakken gekocht.

2015-03-20 13.33.10Toen ik thuiskwam werd ook mijn kraampakket van VGZ bezorgd. Naast de standaard dingen zoals matrasbeschermer, kraamverband, wondkompressen, alcohol, handgel, zat er ook nog een leuk cadeautje bij!

Daarna weer op controle bij de verloskundige. Mijn bloeddruk was 118/65. En ondanks ik het gevoel had dat ik mega dik ben, blijk ik toch nog precies goed te zitten met mijn gewicht. Ben nu 10 kilo aangekomen en tussen de 8 en 12 kilo is normaal. Daarna legde de verloskundige uit dat ze sinds 1 maart met iets nieuws werken: ‘Grow’. Ze meet dan de afstand tussen mijn schaambeen en de bovenkant van mijn baarmoeder, dat zet ze dan in een programma wat een groeicurve aangeeft op basis van de gegevens van papa en mama. Als de baby onder die groeicurve zit krijg je een extra groeiecho om zo goed in de gaten te houden of de kindjes niet te klein zijn. Die van ons zat nu volgens het programma op een kilo, wat de bovengrens is. Misschien krijgen we dus wel een lekker klein dikkerdje. Aankomende week moet ik weer bloed laten prikken voor de Rhesus C-bloedgroep. Voor Rhesus D is er een prik die je kan krijgen, voor Rhesus C helaas niet. Ik wilde dus graag weten wat er gaat gebeuren mochten die waardes te hoog zijn. Als de waardes laag zijn doen ze niets en als het boven een bepaald niveau komt zouden we naar het ziekenhuis in Leiden moeten voor een bloedtransfusie die ze het kindje geven in mijn baarmoeder, maar die kans is ontzettend klein dus daar ga ik niet vanuit. Ook als dat wel moet gebeuren kan ik daarna alsnog gewoon thuis bevallen. Ik maak me er niet druk om, komt allemaal goed!

27 weken zwanger

27 weken zwanger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.