29 weken zwanger en getrouwd

Jaaaaaa…. ik ben eindelijk de vrouw van Roy! Of eigenlijk de geregistreerde partner van Roy, maar dat klinkt zo stom. Wat een heerlijke week en wat een perfecte dag hebben we gehad! De mensen van wie we het meest houden om ons heen, een mooie jurk, een erg mooi pak, een perfect bloemetje in mijn hand (en op de motorkap). Het was perfect, maar toch ben ik ook wel blij dat het voorbij is. Ik kan weer normaal slapen en me voor gaan bereiden op de komst van ons kindje, want nog 8 tot maximaal 13 weken en dan is hij er al!

Zaterdag nadat ik Roy naar zijn werk heb gebracht ben ik doorgereden naar mijn tante. Tussen het kletsen door heeft ze mijn haar geverfd (uitgroei op je trouwfoto’s is een beetje zonde) en ze heeft mijn nagels gedaan. We hebben de DVD van de 4d echo nog bekeken en wat was ik weer trots op ons kleine mannetje. Zou het liefst deze week weer een echo maken om te kijken hoeveel dikker hij is geworden en of hij is veranderd.

Zondag had Roy gelukkig vrijgenomen van zijn werk. We moesten het huis nog aan kant maken, boodschappen halen, ik moest nog wat bruidsmake-upjes en een lekker luchtje halen (wil natuurlijk niet stinkend het ja-woord geven), de filmcamera afgeven en zo was de dag erg snel voorbij. Door de zenuwen werd ik niet echt gezelliger. Ik was de dagen ervoor helemaal niet zenuwachtig, maar ineens zondag werd ik helemaal gek. Ik bleef maar huilen, was continu in mijn hoofd de lijst aan het afgaan of alles wel geregeld was en ookal wist ik dat alles geregeld was, ik bleef me zorgen maken. Gelukkig kreeg mijn moeder me aan de telefoon weer rustiger en zei dat ik moest stoppen met huilen, komkommers of een koud washandje op mijn ogen leggen, anders zou ik dikke rode ogen op de trouwfoto’s hebben. Toen mijn ogen weer een beetje bijgetrokken waren ben ik gaan douchen. Ik moest van Tess (die mijn trouwkapsel zou fixen) mijn haar de avond ervoor wassen en daarna met veel mousse wild föhnen. En omdat het een speciale dag zou zijn besloot ik me ook te scheren haha. Helaas had ik door al het gestress een hele harde buik waardoor ik op de meest bizarre houdingen nog niet overal bij kon. Dan maar een beetje op gevoel, gelukkig heb ik pantykousen en een lange jurk 😉 Roy was in de tussentijd met zijn mams mijn biedermeiertje en het bloemstuk voor op de auto aan het halen. Vanaf een uurtje of 8 waren we alle 2 klaar en konden we eindelijk gaan relaxen. Mijn bekken deden zoveel pijn dat ik geen idee had hoe ik de de dag erna zou moeten lopen, maar verder was alles geregeld.

Maandag 30 maart 2015

Na voor ons alle twee een gebroken nacht waren we gelukkig allebei erg vrolijk en hadden ontzettend veel zin in deze dag. Roy ging om kwart voor 10 Carola van het busstation ophalen en daarna mocht hij niet meer binnenkomen, omdat Tess hier om 10 uur zou zijn. Hij ging met zijn tasje vol spulletjes naar zijn moeder, zodat hij daar kon douchen, op de bank liggen, rustig koppie koffie met zijn broer drinken etc. haha. roy_en_chantal 008Wat lijkt me het toch heerlijk om een man te zijn! Mijn haar werd gekruld en met heel veel haarlak en speldjes opgestoken. Het was gelukkig niet zulk triest weer als de dag daarvoor, maar er stond aardig wat wind en mijn haar moest wel goed blijven zitten. Tussendoor kwam Evina, onze fotograaf nog wat foto’s maken van de voorbereidingen. Toen Tess klaar was met mijn haar werd ik ineens zo gestrest, was stiekem blij dat ik alleen overbleef met Carola. Op zo’n moment is het (in ieder geval voor mij) toch wel heel fijn om jezelf te kunnen zijn. We gingen voor we aan de make up zouden beginnen eerst even mijn jurk inclusief alle toebehoren aantrekken. Ik had de jurk al een paar weken niet aangehad en was flink gegroeid, maar gelukkig paste het allemaal nog. Hoe stom het ook klinkt, toen had ik wel even een momentje van “nu is het echt, ik ga straks ECHT het ja-woord geven”. Daarna mijn jurk weer uit, nu was het tijd voor mijn make up. Maar eerst pakte Carola even d’r momentje om me te vragen of ik peettante van hun kindje wilde worden. Jaaaa!! Wat ontzettend gaaf en wat een ontzettende eer!! Heel slim dat ze dat voor het opmaken heeft gedaan 😉

Om half 2 zou ik opgehaald worden, dus net voor half 2 stond ik beneden te wachten met Carola en Evina. Mijn hart ging als een bezetene tekeer, mijn handen trilden, moest naar de wc, maar durfde niet. Geen idee waarvoor ik ineens zo zenuwachtig werd, maar het ging niet goed van binnen. De kleine man begon ook nog eens flink te trappen, wat aan de ene kant heel mooi is, hij wilt erbij zijn, maar aan de andere kant is het niet prettig als je op zo’n moment in je ribben wordt getrapt. Daar kwam de auto.. Roy stapte uit en ik schoot al vol, nog snel de tranen weg wapperen en daar had ik gelukkig de tijd voor want hij belde niet meteen aan. Ik wilde al open doen (zoals ik altijd doe als ik hem aan zie komen) en hij had me richting deur zien lopen dus dacht ook dat ik wel open zou doen. Maar dan toch de bel, ik deed open en wat zag hij er ongelooflijk mooi uit in zijn pak. Perfecte kleuren, mooie schoenen, wat een heerlijke vent! Omdat er meerdere mensen stonden te kijken probeerde ik het huilen in te houden. Tip: nooit doen!! Je kan het beter laten lopen, anders sta je met een heel eng gezicht op de foto. Zie hier het bewijs.

roy_en_chantal 070roy_en_chantal 072roy_en_chantal 091roy_en_chantal 014

roy_en_chantal 133Met de superdeluxe BMW die oompie Glenn had geregeld naar het stadhuis. We moesten wachten tot de klokken luiden en toen de erehaag gevormd was, kregen we het teken dat we door mochten rijden. Ik zag al die mensen full focus op mijn deur en de tranen begonnen meteen weer te lopen. Nu uitstappen, niet over je jurk struikelen, proberen te lachen.. Gelukkig werden we meteen door de bode Jaap en trouwambtenaar Lindai naar het keukentje gebracht. Lindai zei meerdere keren hoe mooi we eruit zagen, waarschijnlijk zegt ze dat tegen ieder bruidspaar, maar het is altijd leuk om te horen! Bode Jaap deed de klokken uit en ging naar de trouwzaal, daarna kwam hij terug om Lindai te halen en gingen ze samen naar de trouwzaal. Nog even een paar keer diep adem halen en toen werden ook wij gehaald door de bode. Die zaal samen binnenlopen vond ik een ontzettend mooi moment, op en top gelukkig!!

roy_en_chantal 255Onze gezellige trouwambtenaar begon met het welkom heten van onze ouders, broers en zussen. Daarna was Cor aan de beurt. Het is algemeen bekend dat Cor een speciaal plekje bij me heeft en ondanks we het maar met een paar mensen zouden vieren, wilde ik heel graag dat hij erbij zou zijn. Lindai zei tegen Cor hoe fijn ik het vond dat hij erbij was, ik wilde hem aankijken, maar de tranen kwamen meteen weer omhoog. Zo handig hormonaal trouwen. Ze vertelde ook over de zaal, over het zand op de grond, over de muurschilderingen met o.a. Salomonsoordeel. Naar mijn idee duurde de uitleg een beetje te lang, ik wilde gewoon ‘ja’ zeggen. Ze begon te vertellen over hoe Roy en ik elkaar hebben ontmoet, hoe onze relatie is verlopen, wat ik van Roy vond: “Chantal zag jou als een onbereikbare god en ze vond je zoooooo sexy” en uiteraard ook wat Roy van mij vond of eigenlijk vind. We kwamen bij het belangrijke deel aan. De eed wordt staande uitgesproken terwijl we elkaars rechterhand vasthouden.

Eerst was Roy aan de beurt:

Roy, verklaar je Chantal aan te nemen tot geregistreerd partner en verklaar je getrouw alle plichten te zullen vervullen die door de wet aan het geregistreerd partnerschap zijn verbonden.
Beloof je Chantal trouw te blijven, te bemoedigen en te helpen, in goede en slechte dagen, in armoede en rijkdom, in ziekte en gezondheid? Roy, wat is daarop jouw antwoord?

Zijn antwoord was: “Ja, zeker weten!” en daarna vroeg ze het aan mij. Ik zei al jankend: “Heel graag!”

roy_en_chantal 162roy_en_chantal 175roy_en_chantal 182

Na de ceremonie liepen we de paar meter naar het Damhotel, waar iedereen een kopje koffie en een stukje taart kreeg. Omdat het best hard waaide hebben we veel foto’s op de trap gemaakt.

roy_en_chantal 333roy_en_chantal 356roy_en_chantal 377roy_en_chantal 386roy_en_chantal 389

Daarna nog een groepsfoto op de Dam en toen was het alweer voorbij voor onze feestgangers. De ‘Just Registered’ blikjes (die door mijn schoonzusje waren gemaakt) werden achter de auto gehangen, nog even zwaaien en op naar de mooie plekjes in Edam voor een paar foto’s.

roy_en_chantal 396roy_en_chantal 406roy_en_chantal 407

 

roy_en_chantal 412roy_en_chantal 421roy_en_chantal 424

Om 5 uur waren we weer thuis, snel omkleden en mijn getuige op de bus zetten. Om 6 uur hadden we gereserveerd bij Fortuna. We kregen een glaasje bubbels, ik kreeg 7 up…. Roy had geregeld dat we als nagerecht een bord met allemaal lekkere dingetjes kregen. ❤ Toen we om 8 uur thuis kwamen waren we ontzettend gaar, de dag is voorbij gevlogen, het was absoluut perfect, maar wat is het dan weer heerlijk om lekker saampjes in joggingpak op de bank te kruipen!

29 weken zwanger

29 weken zwanger

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.