Kolven tijdens Wereld Borstvoeding Week

Meerdere keren heb ik gezegd hoe belangrijk ik borstvoeding vind en dat vind ik nog steeds. Toch zit ik steeds meer te twijfelen om over te stappen op kunstvoeding. Laf of sterk, ik weet het niet meer. 

Via een oud klasgenoot (die inmiddels haar 3e kindje heeft) zag ik op facebook dat het Wereld Borstvoeding Week 2015 is. Ik had er nog nooit van gehoord. Ik ben gaan googlen en kwam erachter dat het idee geboren is op 14 februari 1991 in New York. Ze kwamen er al snel achter dat er nog veel moet gebeuren in de borstvoedingswereld. Dit jaar is het thema: Borstvoeding en werk, laat het werken!

 Nou ben ik een “huismoeder”, dus ik heb geen gedoe van een kwart van je werktijd in een apart kamertje te moeten kolven enzo. Maar ik vind het wel erg goed dat ze zich er voor inzetten. Het is niet de bedoeling dat moeders kiezen voor kunstvoeding omdat het anders gedoe is op werk. Ik kan me voorstellen dat daar nu wel de keuze op wordt gebaseerd en dat moet veranderen. Nee de baas zal het niet handig vinden, collega’s zullen het niet eerlijk vinden, maar als jij vind dat borstvoeding het beste voor je kind is dan moet je daar schijt aan hebben.

Er is al jaren een oorlog tussen de borstvoeders en mama’s die de fles geven. Borstvoeders willen mensen blijven overtuigen hoe goed het is (ik hoor daar dus bij sorry) en de andere moeders voelen altijd een soort drang te bewijzen dat hun kind ook gewoon gezond is en dat de fles dus niet slechter is. Ondanks ik bij de eerste groep hoor, krijgt mijn mooie Mason menssie ook kunstvoeding.

De eerste dagen na de bevalling kwam mijn melkfabriek minder goed op gang dan zou moeten. Ik moest meerdere dagen, 24 uur per dag, op verschillende manieren powerkolven. Continu als Bertha 4 aan het afkolfapparaat wat we gehuurd hadden via de lactatiekundige. Mijn schoonmoeder vond het ‘vrouw onterend’. Ik vond het niet erg, ik deed het met een goed doel. Straks, ooit, later, als mijn tepels hersteld zijn en mijn productie hoog genoeg is kan ik mijn jongen borstvoeding geven. Helaas was dat een stuk romantischer bedacht dan dat het nu 7 weken later gaat. Mijn productie was hoog genoeg, maar mijn (ingetrokken) tepels willen het nog steeds niet. Soms leg ik hem 1x per dag aan en dan gaat het wel, dan word ik weer te enthousiast, leg ik hem meerdere keren per dag aan en liggen de tepelkloven op de loer. Blijkbaar is dat een probleem wat je als “ginger” sneller hebt. Vind het nog steeds raar, maar dat is me verteld door 2 verloskundigen. Ik heb gelcompressen om mn tepels weer te laten herstellen. Ik heb venegrietthee voor de productie. Ik heb tepelhoedjes, maar dan laat Mason steeds los. Het gaat dus niet zo makkelijk als dat zou moeten.

Maar aan de andere kant… Als hij dan wel aan de borst ligt is het los van de pijn van mijn tepels wel ontzettend mooi en intiem. Die heerlijke tevreden geluidjes, zijn kleine handje(s) op mijn borst. Al knuffelend voeden, wat wilt een moeder nog meer?

IMG_0173 IMG_0915

De voor- en nadelen

Voordelen:

  • Moedermelk blijft het beste (en nee, kunstvoeding is niet slecht!)
  • Voeden wordt mooi en intiem moment
  • Het is altijd bij de hand, juiste temperatuur en hoeveelheid

Nadelen:

  • In mijn geval pijn bij het drinken
  • Niemand kan een voeding van je overnemen
  • Het zijn meer voedingen per dag dan met kunstvoeding

Ik ben er alleen nog steeds niet over uit of ik door ga of deze strijd ga verliezen of voor mezelf kiezen, het is maar net hoe je het bekijkt. Ik heb het inmiddels met Roy, mijn moeder, Carola en de verloskundige besproken. Geen idee waarom, misschien wil ik horen dat het ‘oke’ is om te stoppen. Maar ondanks ik dat meerdere keren heb gehoord voelt het voor mij nog steeds niet ‘oke’. Het voelt als falen als ik stop. De verloskundige vertelde dat de meeste vrouwen die in de eerste paar dagen borstvoedingsproblemen hebben meteen stoppen. Ik was in haar ogen een bikkel, omdat we inmiddels 7 weken verder zijn. Maar ik denk dan weer dat ik dit geklungel vast nog wel een paar weekjes volhoud. Ja het kost energie, mijn productie gaat weer achteruit omdat ik nu niet meer consequent kolf, maar stoppen… Ik weet het niet!

Voor nu hebben we in ieder geval maar besloten om zelf een elektrische kolf aan te schaffen. Totdat ik eruit ben of ik helemaal overstap op kunstvoeding blijf ik Mason afgekolfde moedermelk geven. En ja, ook voor zijn broertje of zusje ooit ga ik dit hele gehannes weer aan.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.