Kids naar school en mama doet niets

Wat een vreemd, maar heeeeeerlijk gevoel! Ben ik nu een slechte moeder als ik dat zeg?

Ik had maanden van te voren bedacht dat ik zou gaan sporten in deze tijd. Of grote schoonmaakklussen. Al weet ik eigenlijk ook dat ik dat niet afkrijg en dan alsnog bezweet met pijn in m’n rug Dustin van school moet halen. Maar er waren zoveel dingen die ik kon doen. Ik ben vrij!

Dustin voor het eerst naar de peuterspeelgroep

De laatste tijd lig ik regelmatig op zolder. Ik trek de drukte niet meer, alles wat moet gebeuren, de tussenstapjes, niet eens afgeleid raken, maar gewoon helemaal niet meer kunnen concentreren, teveel tegelijk, te snel error. Ik probeerde eerst zo lang mogelijk beneden te blijven. Dat werkte niet, dan ging alles moeizaam, er kwam een mega explosie en dan zwaar overstuur naar boven. Nu proberen we het voor te zijn. Ik probeer er op te letten, wat me nog niet zo goed afgaat. Ik heb het meestal te laat door, wanneer ik al overprikkeld ben. Maar Roy let er nu ook goed op.

Zo zijn er een paar dingen die kunnen wijzen op overprikkeling bij mij:

⁃ Ik kom niet meer uit mijn woorden, begin te stotteren

⁃ Ik ben aan het zweten

⁃ Rode hals en/of hoofd

– Grote ogen

⁃ Ik kan niet meer luisteren (ik hoor je wel, maar het komt niet binnen)

⁃ Dingen gaan langzamer (omdat ik overal harder over na moet denken wat of hoe ik iets moet doen)

⁃ Ik ben niet in de mood om te kletsen, eerder om te snauwen

Het is niet meteen zo dat als ik niet uit mijn woorden kom of ik ben wat trager dan normaal dat ik dan meteen overprikkeld ben. Maar nu ik er wat meer op let, denk ik wel dat dat het begin is. Het ligt eraan wat er daarna gebeurd. Of ik “het” weer kan kwijtraken. Zwart/wit: Als er daarna rust is gaat het ongetwijfeld weer beter. Komt er een fanfare m’n huis binnen, kan ik garanderen dat het fout gaat. Maar een iets kleiner verschil kan ook.. Ik noem het de laatste tijd “prikkelemmertje”. Mijn emmertje is helaas niet zo groot, dus er past niet veel in. Zit er al wat in, dan kan er nog maar een beetje bij. Zit er niets in, kan ik misschien wel 2x zoveel hebben.

Wat ik eigenlijk wilde zeggen; ookal lig ik de laatste tijd regelmatig boven, ik ben nooit vrij. Ik durf de ventilator op zolder niet aan te zetten als Roy er niet is (zoals vannacht), omdat ik bang ben dat ik de kids niet hoor. Ik moet alert zijn. Dusty wordt nog steeds vaak wakker. Als Roy er wel is en ik ben boven, hoor ik alsnog alles, waardoor ik alsnog alert ben. Met koptelefoon in bed is ook niet heel fijn. En Mason komt regelmatig even op zolder kijken, kusje geven, spelen, klieren. De enkele keer dat we oppas hebben, zijn we in de buurt, geef maar een kik en we zijn weer thuis.

Dus zo vrij als ik nu ben, is heel erg fijn! Ik heb Dustin snel naar de peuterspeelgroep gebracht. Waarom heet het trouwens geen peuterspeelzaal meer? Daarna Mason naar school en even alleen naar de supermarkt. En nu niets.. ik lig en ik wil verder niets.

De eerste foto die ik van de PSG kreeg

En eigenlijk vind ik ook dat ik dat wel verdiend heb. Dus zonder het gevoel dat ik faal als moeder, ze zijn tenslotte op de juiste plek door mij (in regelen en brengen). Zonder het gevoel van falen als vrouw, Roy slaapt en verwacht op dit moment niets van mij. Oke alleen falen als huisvrouw, het is een rommeltje beneden door het op tijd klaarkrijgen vd kinders, maar daar voel ik me nu niet rot door. Dat komt straks wel weer.

Dustin vermaakt zich prima

Oh ja en weet je wat nog mooier is:

Mason komt vandaag voor het eerst met de taxi terug naar huis. Dus ik heb ook straks geen stress dat ik Dustin niet op tijd in slaap krijg en dan hem wakker moet maken om op tijd Mason op te halen.

Wat een feestdag!!

2 gedachtes over “Kids naar school en mama doet niets

  1. Goed verhaal Sjantje!

    En nee, je bent echt geen slechte moeder omdat je blij bent dat je even de handjes vrij hebt.
    Van wat ik lees uit jouw verhalen ben je juist een ontzettend goede moeder die heel veel van haar kinderen (en man 😉 ) houdt.
    Maar jouw emmertje is soms gewoon vol en dus moet je waar mogelijk ook voor jezelf kiezen.
    Voor jezelf kiezen betekent dan ook dat je zonder schuldgevoel tijd neemt voor jezelf, zonder te denken dat je andere tekort doet,

    Je legt het mooi uit; het overprikkeld raken. Vooral het niet goed meer kunnen denken, niet uit je woorden komen, niet kunnen luisteren, dat herken ik goed. En dat is gewoon supervervelend als het weer zover is.

    Geniet daarom van deze dag en pak je moment!

    Groetjes,
    Edo

    • Dank je wel Edo!

      Ik heb genoten, nog een half uurtje en dan kan ik Dustin ophalen.

      Nog mooier: ik heb er zin in om hem te halen, ik hoop dat hij het geweldig vond en daarna gaat tie, hup naar bed 😉

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.