Buurt BBQ

Toen we hier net woonden werden we gevraagd of we ook op de buurt BBQ kwamen. Natuurlijk, gezellig! En dat was het! Leuke mensen die je anders toch minder snel spreekt. Waaronder gastouder Kristy, super leuke meid, haar zoontje 4 maanden ouder dan Mason. Mason was 9 maanden toen we hier kwamen wonen. Door deze BBQ werden we vriendinnen.

Het jaar erna, was de buurt BBQ net na mijn miskraam. En er was een nieuwe baby in de straat en die was er ook. Heerlijk mee geknuffeld, maar het was best pittig. Roy en Mason waren er eerst ook bij, maar Roy ging na het eten met Mees terug. Ik bleef nog voor een paar wijntjes.

Vorig jaar was er, ondanks meerdere pogingen, geen buurt BBQ. Het was maar goed ook, ik had het veel te druk en was veel te gestrest om sociaal te doen.

Ook dit jaar waren er een paar van mijn buuffies bezig met het organiseren van de BBQ. Eerst voor begin van de zomer, wat niet doorging. Oke, dan op vrijdag 11 september. En ineens is het zover. Het is de laatste tijd zo druk en hectisch geweest. Ik heb de nieuwe structuur, 2 kids naar school, nog totaal niet onder controle. Ik slaap iedere minuut die ik kan. Zo ook vandaag.

Nadat ik de kids naar school had gebracht en de hond uit had gelaten, ben ik weer terug naar bed gegaan. Met een kleine onderbreking om 11 uur, heb ik verder geslapen tot 11:55. De wekker ‘Dustin halen PSG’. Mijn rug deed behoorlijk pijn van de behandeling van gister, het voelde overal beurs. Maar hup, weer de auto in. Samen met Dust op de markt vis gehaald. Iets nieuws wat we proberen: vrijdag visdag!

Thuis samen een visfrietje en een viswrap gegeten. Toen het tijd was voor Dustin om naar bed te gaan, kwam Roy naar beneden. Laat wakker in verband met nachtdienst. Hij zei dat ik naar boven kon gaan en hij bracht Dustin naar bed. Ik denk dat het half 2 was.

Toen ik mijn ogen open deed hoorde ik buiten een hoop mensen en de kids beneden. Goed ze zijn nog wakker, dan kan het niet te laat zijn. Shit, het was al over half 7. Tussen half 7 en 7 uur gaan de kids naar bed. Ik snel naar beneden om Roy af te lossen, zodat hij nog even kon liggen voor het werken. Samen met de kids onze nieuwe favoriet SING op Netflix gekeken. Niet de hele film, alleen de liedjes, word ik vrolijk van.

De buurt BBQ was al een tijdje gaande en ik was nog steeds aan het twijfelen. Ik had absoluut geen zin om me te gaan douchen, aankleden, beetje verzorgd voor de dag komen. Maar aan de andere kant snak ik ook weer naar contact. Hoe lief m’n hubby ook is, het is ook wel eens fijn om een praatje met iemand anders te maken. De hele tijd, wat ik ook doe, die strijd in mijn hoofd. Ga ik wel of ga ik niet?

Toen een paar weken terug het briefje door de brievenbus kwam met hoeveel vleespaketten er besteld moesten worden voor ons, heb ik aangegeven dat ik niet wist of we zouden komen. Roy nachtdienst, met kids kan niet, misschien kom ik alleen. Misschien wil Roy wel ff langs, geen idee. Dus doe maar 1 voor als we toch komen. Als we niet komen hebben ze wat extra vlees voor de rest.

Het was rond 20.00 uur toen ik toch Bentley moest gaan uitlaten. Dus dan toch ook maar even mijn gezicht laten zien. Ik liep in een oude joggingbroek, een shirt met een te groot oud Bjorn Borg vest erop. Mijn haar zat ongekamd in een knot, mijn hoofd was nog slaperig en ik had geen make up op. Maar ik deed het toch. Bentley bij me, de minder leuke buren (of eigenlijk vooral zij) met de rothond wat fout ging op koningsdag waren er ook.

Ik kreeg meteen te horen dat ze al aan de deur waren geweest. De poort was op slot en er was niemand beneden. Geklopt, maar er werd niet open gedaan. Ik was op dat moment de kids naar bed brengen. Lief, er werd aan ons gedacht!! De andere buuf zei dat er een bordje met salade en wat vleesjes voor me klaarstond. Er kwam nog een buuf de tuin uitlopen (die er eerst wel bij zat) en zei meteen “Hey waar was je nou? We hebben je gemist!” Het klinkt misschien een beetje sad, maar ik voelde me er heel goed door. We waren niet vergeten, ze hadden zelfs een bordje aan de deur gebracht.

Hoe lief ik het ook vond, ik heb uitgelegd dat ik een groot deel van de dag heb geslapen en me niet zo goed voel. Een van de buuffies zei meteen “Tja op een gegeven moment is het op”. En dat is het. Het is even op. Ik ben daarna Bentley uit gaan laten en weer veilig naar binnen. Mijn thuis, mijn huis met mijn gezin, waar ik me veilig voel.

Samen met Roy nog het grootste gedeelte van de film SING gekeken voor hij naar zijn werk ging. De buurt BBQ was nog gaande, maar ik kon het nu loslaten. Ik ben geweest, ik vond het fijn en volgens mij hebben mensen geen last van me gehad. En ik ben (ruim) op tijd weggegaan voor het alweer te veel is en ik een stroomstoring in mijn hoofd krijg, me voor schut zet, in janken uit barst of iets in die trant. Had het erg gezellig gevonden om te blijven zitten, om ook echt te eten, maar er waren kleine kinderen, aardig wat mensen in totaal, dit zou niet lang goed gaan.

Het duurt nog maar een kwartier en deze dag is alweer voorbij. Ik heb Homecoming van Bey – Coachella opstaan. Heerlijke muziek, lekker meezingen. Ik ben alleen en de kids worden niet wakker van de muziek. Niet zoals ik de buurt BBQ in gedachten had, maar eigenlijk perfect voor mij.

Ik ga zo met een fijn gevoel slapen.

Liefs,
Sjantje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

Deze site gebruikt Akismet om spam te bestrijden. Ontdek hoe de data van je reactie verwerkt wordt.