Hoe ik een dagje dierenpark verpestte

Zoals altijd als ik ergens naar uitkijk of gewoon als er iets op de agenda staat, de spanning gaat opbouwen, ik krijg er steeds meer stress van. Zoveel stress dat ik niet meer ‘normaal’ kan doen. Ook als het mijn idee was of als ik het zelf geregeld heb. Ik kon hier altijd al moeilijk mee omgaan, maar gister bleek dat dit gewoon echt niet meer gaat. Ik voel me vreselijk over het feit dat ik door mijn nukken ervoor heb gezorgd dat het in ieder geval voor mijn man en zusje een rotdag was, maar het lukte me maar niet om me aan te passen. Met als resultaat dat ik genegeerd werd en me tussen al die mensen enorm alleen voelde en niets anders meer kon dan huilen.

Lees verder

Van woningsdag tot baaldag

Dat je leven veranderd als je een kind krijgt, weet je van te voren. Dat je je een stuk meer moet aanpassen als je kind 2 krijgt, weet je ook van te voren. Je hoort het van andere moeders en vaders. Je ziet hoe dat gaat, maar je geeft er niet om. Dat hoort erbij, zelfopoffering. Je hebt em vast wel eens gehoord, ‘je krijgt er zoveel voor terug’. Als je kind zich anders ontwikkeld en daardoor anders gedraagt, ontkom je er niet aan, jezelf aanpassen, jezelf wegcijferen. Ik weet het, maar ik wilde gewoon bingo spelen.

Lees verder

Hoe corona roet in het eten gooit

We zitten er al dik anderhalve maand in, de intelligente lockdown. En we blijven er voorlopig in, met een paar versoepelingen. Ik sta er achter, maar ik baal er wel van. Alsof ik nog niet genoeg thuis zit..

Let op: wees voorbereid op een bericht met een hoop zelfmedelijden!

Op een of andere manier zijn onze jaren gevuld met drama’s in plaats van feestjes, vakanties en andere fijne momenten. Misschien dat zoiets al was opgevallen op onze tijdlijn.

Lees verder

Dromen over de toekomst

Dromen over de toekomst, wie doet dat niet? Voor ik Roy leerde kennen was mijn droom kinderen krijgen. Dat was het. Maakte me niet uit of ik een carrière zou hebben of 3 hoog achter zou wonen, zolang ik maar moeder werd. Maar als je eenmaal kids hebt wil je toch meer en ga je verder dromen.. Wat gaan we doen als de kids uit huis gaan, als we met pensioen gaan, waar willen we ‘eindigen’?

Lees verder

Nog even volhouden

In mijn zwangerschap van Mason heb ik iedere week geschreven wat er gebeurde in mijn zwangerschap. Iedereen kon lezen op onze site hoe wij ons aan het voorbereiden waren op onze kleine spruit. Na zijn geboorte had ik graag door willen schrijven, maar dit ienieminie kleine mensje nam mijn hele leven over. Iedere keer hield ik mezelf voor dat het een fase was waarin hij me nog meer nodig had dan normaal, daarna zou ik het schrijven weer oppakken. Over 3 maanden wordt hij 5 jaar. Er zal nooit een perfect moment komen.

Lees verder

Burgerlijk deluxe…inclusief kliko

Dit is mijn kans! Ik kom net terug van mijn wekelijkse behandeling Dry Needling, die iedere keer weer even onprettig zijn. Dit keer weer geprikt in beide schouders (voor nekklachten) en in beide billen (voor de onderrug). De eerste dag heb je ontzettende spierpijn, wat niet handig is met een baby van 11 kilo. Ik zou na mijn behandeling naar huis komen, Roy zou dan de auto overnemen en ik de kleine. Maar suprise… Papa had Mason stoer aangekleed en stelde voor om hem mee te nemen. Ja, heel graag!!!! Dit is 2x eerder gebeurd in 11 maanden tijd, dus ik was echt verrast en erg blij met het aanbod. Ze lopen de tuin uit en ineens besef ik me dat daar mijn leven gaat.. Wat moet ik nu in godsnaam gaan doen? Bloggen is alweer veel te lang geleden, dus hier ben ik dan!  Lees verder

Wat er allemaal in een maand kan gebeuren….

Waar moet ik beginnen? De dagen vliegen voorbij, de weken zijn druk. We zijn bij het consultatiebureau geweest. We hebben Mason’s eerste kerst gevierd. We hebben ons huis te koop gezet en verkocht. We hebben een huis gekocht. Ik vergeet ongetwijfeld een hele hoop, maar ik weet het niet meer. Oh ja, Mason heeft niet 1, niet 2, maar inmiddels 3 tanden…. Kon ik af en toe maar even op een pauze knop drukken.  Lees verder

1000% moeder

Mason: mijn kind, mijn alles! Niets op deze wereld is belangrijker voor me dan kleine Mason. Ik ben (daarom ook) op en top moeder, ik draag alleen ‘normale’ kleren als ik weg ga, mijn haar zit standaard in een knot, mijn gezicht is make-uploos en er onstaat al een lekker berenvachtje op m’n benen. Ik weet dat dat niet de bedoeling is. Ik moet ook aantrekkelijk blijven voor mijn partner etc, maar ik merk toch dat ik het erg lastig vind om een balans te vinden tussen Chantal en mama zijn.  Lees verder

Wat leer je je kinderen?

Als je voor of tijdens je zwangerschap denkt aan wat je je kinderen wilt leren, denk je aan dat ze “dank je wel” moeten zeggen als ze iets krijgen of “sorry” als ze iets verkeerds hebben gedaan of “gezondheid” als er iemand niest. Maar als je dan je newborn in je handen hebt besef je je dat je nog helemaal niet hoeft op te voeden, je hoeft ze nog niets te leren. Ze weten hoe ze moeten drinken, poepen en slapen, je hoeft ze alleen te verzorgen. Toch heb ik mijn kleine poepmachine iets geleerd!  Lees verder