Oma diagnose Acute leukemie

We wisten dat het moment een keer ging komen, maar hadden gehoopt dat het nog heel lang zou duren.

Nadat in Maart 2019 de bloedwaardes van mijn moeder steeds meer gingen zakken, kreeg ze weer een beenmergpunctie om te kijken hoeveel blasten er in haar bloed zaten.

April 2019 kregen we te horen dat de uitslag foute boel was. Ze had geen MDS meer, het was nu officieel AML Acute leukemie. Van de overlevingscijfers wordt je niet vrolijk, dus ik was bang, heel erg bang. Ze moest zo snel mogelijk beginnen aan de chemo. Dit betekende dat ze voor een maand het ziekenhuis in zou gaan. Er waren alleen nu geen bedden beschikbaar (ja echt waar!). Met ongeveer 2 weken verwachtte het ziekenhuis dat er plek voor haar zou zijn.

Ik wilde nog zoveel voor mijn moeder doen, een fotoshoot, een surprise party etc. Maar het liep allemaal in de soep, er was een bed vrij. De dag na mijn verjaardag, op 6 mei, zou ze het ziekenhuis al ingaan.

Op mijn verjaardag hebben we zelf mooie foto’s kunnen maken met mijn/onze moeder en oma.

2,5 week later heb ik mijn moeder kaal geschoren