Burgerlijk deluxe…inclusief kliko

Dit is mijn kans! Ik kom net terug van mijn wekelijkse behandeling Dry Needling, die iedere keer weer even onprettig zijn. Dit keer weer geprikt in beide schouders (voor nekklachten) en in beide billen (voor de onderrug). De eerste dag heb je ontzettende spierpijn, wat niet handig is met een baby van 11 kilo. Ik zou na mijn behandeling naar huis komen, Roy zou dan de auto overnemen en ik de kleine. Maar suprise… Papa had Mason stoer aangekleed en stelde voor om hem mee te nemen. Ja, heel graag!!!! Dit is 2x eerder gebeurd in 11 maanden tijd, dus ik was echt verrast en erg blij met het aanbod. Ze lopen de tuin uit en ineens besef ik me dat daar mijn leven gaat.. Wat moet ik nu in godsnaam gaan doen? Bloggen is alweer veel te lang geleden, dus hier ben ik dan!  Lees verder

Wat leer je je kinderen?

Als je voor of tijdens je zwangerschap denkt aan wat je je kinderen wilt leren, denk je aan dat ze “dank je wel” moeten zeggen als ze iets krijgen of “sorry” als ze iets verkeerds hebben gedaan of “gezondheid” als er iemand niest. Maar als je dan je newborn in je handen hebt besef je je dat je nog helemaal niet hoeft op te voeden, je hoeft ze nog niets te leren. Ze weten hoe ze moeten drinken, poepen en slapen, je hoeft ze alleen te verzorgen. Toch heb ik mijn kleine poepmachine iets geleerd!  Lees verder

Laatste blog van het jaar.. op naar 2015!

Waar moet ik beginnen? Het was een bijzonder jaar. Heel veel verdriet en ook heel veel geluk. Het jaar begon met inbrekers die heel mijn huis overhoop hadden gehaald, ik was zo geschrokken, voelde me zo vies. Mensen hadden aan letterlijk al mijn spullen gezeten. Alles was uit kasten getrokken. Ik dacht dat het niet veel goeds zou voorspellen voor 2014, maar ook al woonden we eigenlijk al samen, door de inbraak zijn we officieel gaan samenwonen. Het was onnodig, ik vind het nog steeds heel naar om aan terug te denken, maar het heeft toch iets goeds gebracht.  Lees verder

8 weken zwanger

Alweer 4 weken weet ik dat er een mini mensje in m’n buik groeit. Al bestaan mijn dagen voornamelijk uit: overgeven, slapen, misselijk zijn en kokhalzen. Toch ben ik ontzettend blij en voel ik me veel meer zwanger dan tijdens mijn 1e zwangerschap. Ik was toen minder misselijk, geen 1x overgegeven, maar ik was niet blij, voelde me niet fijn. Als ik nu boven de pot hang en mijn lief naast me staat met een glaasje water probeer ik gewoon te bedenken hoe vaker ik spuug, hoe mooier ons kindje gaat worden. Een rare theorie misschien, maar het maakt het spugen een stukje minder vervelend.  Lees verder

Driemaal is scheepsrecht

Iedere maand hield ik (teveel) rekening met een zwangerschap. Deze maand had ik met mijn lief afgesproken dat we met Amsterdam Dance Event naar een leuk feestje zouden gaan. Ik was nog niet zo gek dat ik de kaartjes had gekocht, maar zat me er flink op te verheugen. Misschien duurt het nog een jaar voor de nieuwe baby zich lekker in mijn buik nestelt, misschien ook niet. Gister kocht ik 2 testen, een eigen merk test en een clear blue test. Ik wilde de test zo graag doen, maar hield me in. Eerst maar eens kijken of ik niet gewoon ongesteld zou worden.  Lees verder

D-day

De maand voor ik zwanger werd was ik er heilig van overtuigd dat ik zwanger was, en was ik het niet. De maand daarop was ik er heilig van overtuigd dat ik ongesteld zou worden, en was ik zwanger. Een half jaar later, afgelopen maand heb ik 2 vroege zwangerschapstesten gedaan, omdat ik weer zo overtuigd was van een zwangerschap. Zal het nu op dezelfde manier gaan als de eerste keer?  Lees verder

Lachgas tijdens de bevalling

Steeds meer vrouwen kiezen tegenwoordig voor pijnbestrijding tijdens de bevalling. In Amerika bevalt bijna iedereen standaard met verdoving. In België is dit 64% en in Nederland is dit maar 10%. Ik neem het ze niet kwalijk, iedere vrouw moet dat voor zichzelf weten, maar ik heb altijd gezegd dat ik dat niet wil. Vroeger hadden ze ook geen ruggenprik en toch werd de klus geklaard. Nu een bevalling toch iets dichterbij komt dan het de andere jaren is geweest begin ik er stiekem een beetje zenuwachtig om te worden.  Lees verder

Symptomen of knettergek

Misschien omdat ik een vrouw ben, misschien omdat mijn oma en moeder ook zo zijn, maar een tikje overemotioneel zou ik mezelf wel kunnen noemen. Tijdens “The Amazing Spiderman 2” heb ik flink zitten janken. Voor wie de film hebben gezien; zeg eerlijk, het was best zielig. Daarna zagen we op tv dat er een Disney Concert zou zijn waar Jim Bakkum op zou treden, ik was al mijn tranen weer vergeten en fleurde helemaal op. Omdat R. niet bepaald staat te springen om Disney liedjes te horen en al zeker niet om een optreden van Jim bij te wonen probeerde ik hem over te halen op mijn eigen charmante manier. Hij zat tegenover me op de bank, ik sprong op zijn rug terwijl ik (niet heel goed) de kleine zeemeermin zong. Hij dook naar voren op de bank waar een pizzadoos lag, en haalde z’n hoofd open aan de punt. Hij had pijn, licht in zijn hoofd, er zal wel bloed zijn.. drama!! Lees verder

Kinderwens

Vanaf kinds af aan wist ik het: ik MOET moeder worden! Vijf jaar geleden dacht ik dat het zover was. Mijn toenmalige partner en ik stopten met de (prik)pil. Ik was het gelukkigste meisje van de wereld. Het liep anders, relatie ging over, we kregen geen kindje en mijn wereld stortte in. Een vriendin beviel een jaar later op de dag dat mijn relatie over was gegaan en ik zag het als een teken. Dit was mijn surrogaatdochter en ze was perfect (is ze trouwens nog steeds). Mede dankzij haar heb ik kunnen accepteren dat het blijkbaar mijn tijd nog niet was, niet met die persoon, maar dat heeft lang geduurd. Lees verder